Cylindry miarowe szklane

Szklany cylinder miarowy posiada szklaną lub plastikową podstawę (stopkę), najczęściej wykonaną z polipropylenu oraz wylew ułatwiający opróżnianie cylindra z odmierzonej cieczy. Część cylindrów zamiast wylewu kończy się otwartym na końcu szlifem (wyszlifowana, zmatowiona powierzchnia styku). Szlif można zamknąć korkiem lub łączyć z innymi elementami aparatury laboratoryjnej takimi jak np. lejki.

Skala objętości w szklanych cylindrach miarowych zazwyczaj jest tworzona na „wylew” (Ex), co oznacza, że jest brany pod uwagę fakt pozostawania części płynu (tworzącej tzw. film) na ściankach cylindra po wylaniu odmierzonej cieczy. Z tego względu nie powinno się go zbierać do odmierzonej już ilości cieczy, gdyż spowoduje to zmniejszenie precyzji pomiaru. W ofercie dostępne są również cylindry miarowe – menzurki – kalibrowane na „wlew” (In), co gwarantuje, że we wnętrzu cylindra znajduje się dokładnie taka objętość cieczy, jaka wynika ze skali.

Szklane cylindry laboratoryjne są wytwarzane ze szkła sodowo-wapniowego, gdyż wykorzystuje się jego cechę niskiej rozszerzalności cieplnej, dzięki temu takie cylindry nie zmieniają zbytnio swojej objętości w szerokim zakresie temperatur. Jednak z uwagi na tę właściwość takie szkło jest bardzo kruche i posiada niską odporność na nagłe zmiany temperatury. Dlatego nie powinno się w nich podgrzewać cieczy, ani jej wymrażać, gdyż takie działania spowodowałyby pęknięcie menzurki.

Cylindry miarowe szklane – podział i zastosowanie

Do pomiaru objętości cieczy, płynów, substancji są stosowane takie sprzęty laboratoryjne jak zwykłe kolby laboratoryjne czy zlewki, jednak nie są one tak dokładne i precyzyjne jak cylinder pomiarowy. Istnieje wiele rodzajów cylindrów, które mogą się różnić pojemnością, wysokością, średnicą itp.

Zważywszy na fakt, że powtarzalność i wiarygodność uzyskiwanych wyników ma ogromne znaczenie w pomiarach dokonywanych w laboratoriach analitycznych, kluczową kwestią jest dobór odpowiedniej jakości szkła.

Ze względu na precyzję skali wyróżnia się dwie klasy dokładności: A i B. Każda z klas posiada określone normami maksymalne błędy pomiaru objętości jakie można dopuścić. Te wymagania są inaczej definiowane przez różne normy, dlatego należy zwrócić uwagę, według której normy producent ustalał klasę i jakość szkła. Ogólnie rzecz ujmując wymagania dla klasy B są dokładnie dwa razy mniejsze, niż te w odniesieniu do klasy A. Oprócz tego każda z klas ma dodatkowe wymagania m.in. dopuszczalne zmiany objętości naczynia w zależności od temperatury, co jest właściwością wynikającą z rozszerzalności cieplnej szkła. Określają one także tak szczegółowe parametry jak czas wypłynięcia ostatniej kropli z cylindra wykalibrowanego na „wylew”.

Cylindry miarowe klasy A posiadają certyfikaty, które potwierdzają ich przetestowanie pod kątem zgodności z odpowiednią normą. Mogą to być certyfikaty dotyczące danej serii produktów lub indywidualne.

Mimo precyzji i dokładności odmierzania cieczy cylindrów miarowych w przypadku wykonywania analiz objętościowych zaleca się stosowanie kolb miarowych oraz pipet jedno- i wielomiarowych.